തനിയേ...

മഴപ്പെയ്യുന്ന വേനല്‍ക്കാലം…

2009-06-26T05:09:00.000-07:00

മഴക്കാ‍ലം…

ഇന്നു പൊള്ളുന്ന കണ്ണീറ്ത്തുള്ളികള്‍!

അന്നു,

ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നില്ല.

ഓരോ മഴയും നീയായിരുന്നു

നിന്റെ പ്രണയമായിരുന്നു.

ഓറ്മ്മകള്‍ക്കു ഒരു നീറ്റല്‍

കണ്ണീരുകള്‍ക്കുമപ്പുറം

ഒരു വിങ്ങല്‍!

ഇന്നു നീ പെയ്യുന്നത്

മറ്റാറ്ക്കോ വേണ്ടിയാണെന്നറിയുംബോള്‍

കാരണമറിയാതെ

വേദനയുടെ വേനല്,

കരിഞ്ഞുണങ്ങിയ വേനല്‍!

മരണത്തേക്കാളും ഞാന്‍ ഭയപ്പെട്ടത്

ഈയൊരു കൂടിക്കാഴ്ച് ആയിരുന്നു,

പുതുമഴയായി നീ വന്നു

പക്ഷെ,

നീ പെയ്യുന്നത് മറ്റാറ്ക്കോ വേണ്ടി!

നിറങ്ങളില്ലാത്ത

മഴയില്ലാത്ത

വേനലുകളുമായി

ദൂരെ നിന്നു കണ്ടു ഞാന്‍,

നീ മഴയായി പെയ്യുന്നത്,

മറ്റൊരു ദ്വീപില്‍!

വറ്ഷങ്ങളുടെ അകല്‍ച്ചയില്‍

ഞാനും നീയും

വേറെ ആരൊക്കെയോ ആയി പോയിരിക്കുന്നു.

കാലം

മഴപ്പെയ്തു മായ്ച്ച

നമ്മുടെ പ്രണയം!

മഴയായി

എനിക്കായി

ഇനി നീ പെയ്യില്ലെന്നറിയാം.

പക്ഷെ

ആ മഴക്കാലം….

ചുംബനങ്ങളായി നീ പകറ്ന്നു തന്ന മഴകളും

കെട്ടിപ്പുണരുകളായി എന്നിലേക്ക് പകറ്ന്ന തണുപ്പും

തിരിച്ചെടുക്കൂ;

അതിന്റെ ഓറ്മ്മകള്‍…

ഈ വേനല്‍ എന്നെ തളറ്ത്തുന്നൂ!

മഴമുകിലിന്റെ മറ്മ്മരങ്ങളില്‍

മഴയുടെ ഹ്രദയം ഞാനറിഞ്ഞു.

പ്രണയം, മഴയാകുംബോള്‍

വേനലിന്റെ ചൂട്

അധികം അകലെയല്ല!

കുറേ മഴയായി എന്നില്‍ പെയ്ത്

നീയും പോയി,

വേനലുകള്‍ മാത്രം ബാക്കിയാക്കി!

ധന്യന്‍.

{പ്രണയം എന്നും വേദനയാണു. വേറ്പ്പാടിന്റെ കണ്ണിരുകള്‍ വറ്റിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ എന്നെങ്കിലുമൊരു സുഖമുള്ള നൊംബരമായി ആ ഓറ്മ്മകള്‍ ഓടിയെത്തും. പക്ഷെ വേറ്പ്പാടിനു ശേഷം ഒരു കണ്ടുമുട്ടല്‍…. അത് ഒരു വേദനയാണ്‍… വാക്കുകള്‍ക്കു പറഞ്ഞറിയിക്കാ‍നാവാത്ത ഒരു തരം വീറ്പ്പു മുട്ടല്‍! ഞാനവളേ കണ്ടു…. കണ്ണീരുകള്‍ക്കൂ പോലും വരള്‍ച്ച!}

നീല മേഘമായി നീലാംബരി….

2009-05-31T20:39:00.000-07:00

സന്ധ്യകള്‍ക്കു ഇരുളാനാകാതെ

പുലരികള്‍ക്ക് കുളിരാനാകതെ

തരിച്ചു നില്‍പ്പൂ സമയം!

സ് നേഹം ഒരു നൊംബരമായി

മനസ്സില്‍ എനും താലോലിച്

നീലയായി

നീലാംബരിയായി

വേദനകള്‍ക്കൊപ്പം നടനനകന്‍നൂ

ക്ര് ഷ്ണ്‍ ദേവത!

ഇനിയും കവിതകള്‍ക്കു ജന്മം നല്‍കാനാവില്ലെങ്കിലും

ഒറ്മ്മയിലെ ആ ചിരികള്‍ക്ക്

എന്നും കവിതയാവാം!

ഒരിറ്റ് കണ്ണീരിനൊപ്പം

ആശംസകളും

ഇനിയെങ്കിലും ക്രഷ്ണ്‍ നു നിന്നില്‍ അനുരാഗം ഉണ്ടാവട്ടെ

സ് നേഹം എന്തെന്നു നീ അറിയട്ടെ!

ധന്യന്‍

{ഒരിക്കലും സ് നേഹിക്കപ്പെടാതെ പോയ എന്റെ പ്രിയ നീലാംബരിക്ക്…. എന്നിലെ പ്രണയങ്ങള്‍ക്കു ഒരു തെച്ചി പൂവിന്റെ ഭംഗി സമ്മാനിച്ച് കടന്നു പോയ ആ ചിത്രശലഭത്തിനു….. പ്രണയത്തോടെ………..}

പ്രണയം വീണ്ടും മഴച്ചാറ്റലാകുന്നു,

2009-05-05T05:54:00.000-07:00

ഒരു കൂടി ചേരലിന്റെ ചൂട്,

കെട്ടുപ്പിണയലിന്റെ താളം,

ചുംബനത്തിന്റെ തണുപ്പു,

സ്വപ്നങ്ങളായി ഇരുട്ടില്‍ നിറയുംബോള്‍,

നീയങ്ങു ദൂരെ ആയിരുന്നു,

ഹ്രദയത്തുടിപ്പുകള്‍ കേള്‍ക്കുന്നത്ര ദൂരത്ത്!

പ്രണയം വീണ്ടും മഴച്ചാറ്റലാകുന്നു,

ഉണങ്ങിയ മുറിപ്പാടില്‍

നനവാകാന്‍ മാത്രം!

ധന്യന്‍

{പ്രണയത്തിന്റെ സുഖമുള്ള വേറ്പ്പാട്….. വേദനിക്കാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം തുടങ്ങിയ പ്രണയം… മഴ പോലെ പെയ് തൊഴിഞ്ഞു!! അവള്‍ക്കായി.. അവളുടെ സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്കായി…..}

തിരിച്ചറിവ്…

2009-02-17T22:35:00.001-08:00

മഴയുടെ നനുത്ത സ്പറ്ശമേറ്റ്

എന്റെ പ്രണയം തണുത്തറഞ്ഞു.

ഇരുട്ടിന്റെ മറവില്‍ ഹൃദയത്തിനുമപ്പുറം

പ്രണയം ബാക്കിയായി;

കാലം,

അവളെയും കടന്നു ഒരുപ്പാട് സഞ്ചരിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു!

നിന്റെ കാല്‍പ്പാടുകളുടെ

അലക്ഷ്യമായ അലച്ചിലില്‍ നഷ്ട്പ്പെട്ടത്

അവളുടെ ചിരിയുടെ കിലുക്കമായിരുന്നു!

നിന്റെ തിരിച്ചു വരവു അറിയിച്ചുക്കൊണ്ട്

ഒരു കവിത,

മഴ പോലെ!

സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്കു പറയാനുണ്ടായിരുന്നത്

മഴ മേഘങ്ങളിലൂടെ ഞാന്‍ അയച്ചിരുന്നു..

മഴ പെയ് തോ?

മനസ്സില്‍ എന്നും കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴ!

സ്വപ്ന്ങള്‍ക്കു മൌനം അസഹ്യമാണെന്നു

ഓറ്മ്മിപ്പിക്കുന്ന മഴ!

മേഘങള്‍ എന്നും

ആത്മാറ്ത്ഥതയുള്ള സന്ദേശവാഹകരാണു!

മൌനത്തിന്റെ കിളിവാതിലില്‍

പ്രണയത്തിന്റെ നിശ്വാസങള്‍!

പ്രണയത്തിന്റെ വാചാലത

മൌനമാണ്‍,

മഴയുടെ സംഗീതത്തിന്റെ മൌനം!

ഇന്നലെ പെയ് തൊഴിഞ്ഞു

ആ മഴ,

എന്നില്‍!

പെയ്തൊഴിഞ്ഞ മഴയുടെ ആത്മാവ്,

താളം,

മൌനത്തിന്റെ വാചാലത!

സ്വപ്നങള്‍ മഴയായി നനഞ്ഞ് ആറ്ദ്രമായിരിക്കാം

അലെങ്കില്‍ സ്വ് പ്നങളുടെ ചാരം

അതില്‍ അലിഞ്ഞു പോയിരിക്കാം!

സ്വപ്ന്ങള്‍ ഒരിക്കലും ചാരമാവാറില്ല

ഇല പൊഴിയും കാലം പോലെ,

സ്വപ്ന്ങളും കൊഴിയുമെന്നേ ഉളളൂ.

വീണ്ടും വസന്ത കാലം പോലെ

സ്വപ്നങള്‍ പിന്നെയും തളിറ്ക്കും

പുതു മഴയായി!

സ്വപ്നങള്‍

ഫീനിക്സ്പക്ഷിയെ പോലെ

ചാരത്തില്‍ നിന്നും ഉയിറ്ത്തെഴുന്നേല്‍ക്കട്ടെ.

കണ്ണുനീരിന്റെ ഗറ്ത്തങളില്‍

ചിറകു തളറ്ന്നു വീഴാതെ

അവ പറന്നുയരട്ടെ,

ആകാശത്തിനുമപ്പുറം!

എത്രയൊക്കെ ഫീനിക്സ് പക്ഷികള്‍ ഉയിറ്ത്തഴുന്നേറ്റാലും

എന്റെ ആദ്യത്തെ മഴ മേഘപ്രാവിനെ

മറക്കാനാവില്ലാലൊ?

സൂര്യ കിരണമായി

അത് ഉദിച്ചുയരുന്നു

രാത്രിയാവാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം!

ആദ്യമായി മനസ്സില്‍ പെയ്ത

പ്രണയ മഴ;

അവന്റെ വാക്കുകള്‍ക്ക് മഴയുടെ താളമാണെന്നു

മഞ്ഞിന്റെ കുളിരാണെന്നു

സ്വയം വിധിയെഴുതിയ

നിലാവുള്ള രാത്രികള്‍.

പിന്നീടെപ്പോഴോ,

അടക്കിപ്പിടിച്ച തേങലുകള്‍ക്കു വഴി മാറിക്കൊടുത്തു.

അതറിഞ്ഞിട്ടും

ഞാനെന്റെ സ്വപ്നങളെ,

ദു:ഖങളെ

എന്റെ മിഴികള്‍ക്കു പിന്നില്‍

സുരക്ഷതമായി ഒളിപ്പിച്ചു!

ഇനിയെന്നില്‍ വരികളില്ല

കവിതകള്‍ കണ്ണീരിനു വഴി മാറിക്കൊടുക്കുന്നു;

ഓറ്മ്മകള്‍ക്കു മുന്നില്‍

കരയാന്‍ മാത്രമേ എനിക്കാകുന്നുള്ളൂ.

അവളുടെ

പുഞ്ചിരികളുടെ ശബ്ദം മാ‍റ്റൊലിക്കുന്നു!

പ്രണയമേ,

നിനക്ക് അഗ്നിയായി ജ്വലിക്കാന്‍ കഴിയുമായിരിക്കും

മഴയായി പെയ്യാന്‍ കഴിയുമായിരിക്കും

പക്ഷെ,

നീ എന്നില്‍ നിറയുന്ന്‍ ഓരോ നിമിഷവും,

കരയാനല്ലാതെ മറ്റൊന്നിനും

ഒന്നിനും എനിക്കാകുന്നില്ല!

അവളുടെ ചുടു നിശ്വാസങള്‍

എന്നെ അലട്ടുന്നു.

ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെടുന്ന ഈ യാമങളില്‍

അവളുടെ സ്വരത്തിനു കാതോറ്ത്തിരിക്കുമ്ബോള്‍

മൌനത്തിന്റെ നെടുവീറ്പ്പുകള്‍ എന്നോട് പറയുന്നു,

അവള്‍ പറന്നകന്നൂ,

വേറേതോ കൂട് തേടി.

എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പുകള്‍ അവളെ അസ്വസ്ഥയാക്കുന്നൂ എന്നു;

എന്റെ ഹൃദയത്തുടിപ്പുകള്‍

അവളുടേതായിരുന്നെന്ന് അവളറിഞ്ഞില്ലെ?

പ്രണയം ഒരു തിരിച്ചറിവാണു,

പലറ്ക്കും…

തന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ താളം

മറ്റൊരു ഹൃദയമിടിപ്പില്‍

അലിഞ്ഞു തീറ്ന്നിരിക്കുന്നു എന്ന

സുഖമുള്ള തിരിച്ചറിവ്!

പലറ്ക്കും അതൊരു ബന്ധനമാണ്‍,

താന്‍ മറ്റൊരാള്‍ടെ ഹൃദയത്തില്‍ മാത്രം

ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നൂ എന്ന നോവ്!

ആരാണ്‍ തെറ്റ്?

വീണ്ടും മൌനം വാചാലമാവുന്നു!

മൌനത്തിന്റെ വാചാലത

കുറേയൊക്കെ ഞാന്‍ ഇഷ്ട്പ്പെടുന്നൂ.

മൌനത്തിന്റെ ഇരുണ്ട കോണില്‍,

അവളുടെ സ്വരം തേടി

ഞാന്‍ അലയട്ടെ….

മരണത്തിന്റെ ഏകാന്തതയില്‍

സ്വസ്ഥമായി,

അവളേയും സ്വപ്നം കണ്ട്,

ചുംബനങളുടെ നനുത്ത പായലുകള്‍ പറ്റിപ്പിടിച്ച,

കണ്ണുകളില്‍

അവളെ വെച്ച് മൂടി

ഞാനുറങട്ടെ,

എന്നേക്കുമായി!

-----------------------------------------

ശിബ് ല

ധന്യന്‍..

{ഈ ഡിജിറ്റല്‍ യുഗത്തിലും കവിതകളെ താലോലിക്കുന്ന ഒരുപാട് ഹൃദയങളുണ്ട്.. SMS എന്ന് ഇന്നത്തെ യുവത്വത്തിന്റെ ഭാഷ ഒരു തരത്തില്‍ അനുഗ്രഹമാണ്‍! പ്രണയിക്കാനും കലഹിക്കാ‍നും സമയം കളയാനും മാത്രമല്ല അത് എന്ന സത്യത്തിന്റെ തെളിവാണ്‍ ഈ കവിത. ഞാനും എന്റെ ഒരു സുഹൃത്തും SMS ഇലൂടെ രചിച്ച കവിതയാണു ഇത്. അവളുടെ കവിതകള്‍ക്ക് എന്റെ മറുപടി.. കവിതയായി.. ഒരു പരീക്ഷണം! പ്രണയത്തിന്റേയും പ്രണയ നൊംബരത്തിന്റേയും വിങലുകള്‍ ചേറ്ന്ന തിരിച്ചറിവാണ്‍ ഇത്}

2009-01-08T03:10:00.000-08:00

വീണ്ടുമൊരു പ്രണയകാലം….

വീണ്ടുമൊരു പ്രണയകാലം….

കാറ്റിന്റെ മറ്മ്മരങ്ങളും

മഴത്തുള്ളികളുടെ സംഗമങ്ങളും

ഇരുട്ടിന്റെ കണികകളുമെല്ലാം

എന്നോടു പറയുന്നൂ,

‘നീ പ്രണയിക്കുന്നൂ!’

പണ്ടെങ്ങോ എപ്പഴോ

നഷ്ട്ടപ്പെട്ട പ്രണയം;

പിന്നെയൊരു വരള്‍ച്ച,

എനിക്കുമെന്റെ കവിതകള്‍ക്കും!

ആ വരള്‍ച്ചയുടെ യുഗങ്ങള്‍ താണ്ടി

ഇപ്പോഴിതാ വീണ്ടും പ്രണയത്തിന്റെ മരുപ്പച്ചകള്‍;

കവിതയുടെ പുല്‍മേടുകള്‍!

വീണ്ടും

കവിതകളുടെ മിന്നലുകളുമായി

എന്നിലേക്ക് ഓടിയെത്തിയ നീ;

നിനക്കാവട്ടെ

എന്റെയീ പുനറ് ജന്മത്തിലെ

ആദ്യ കവിത!

പ്രണയക്കാലത്തിന്റെ

മഞ്ഞിന് കണങ്ങള്‍ക്കിടയിലൂടെ

ഊറ്ന്നിറങ്ങുന്ന

സൂര്യ കിരണങ്ങളായി

നീ

മനസ്സിന്റെ പ്രണയ മറ്മ്മരങ്ങളില്‍

വെളിച്ചം വീശി

തൊട്ടുണറ്ത്തുന്നു!

എന്റെ ഹ്രദയത്തുടിപ്പുകള്‍

ഞാനിന്നു ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കി;

എന്റെ പേര്‍ കേള്‍ക്കുന്നു!

നിന്റെ ഹ്രദയമാണല്ലെ

എന്നില്‍ തുടിക്കുന്നതു?

നിന്റെ പേരു മറന്നു പോയോ?

നിന്റെ ഹ്രദയത്തുടിപ്പുകള്‍ കേട്ടു നോക്കൂ!

നിന്റെ സ്വപ്നം…

ഇന്നെന്റെയും!

സ് നേഹത്തിന്റെ പല്ലവികള്‍

ചരണത്തിന്റെ മൂറ്ദ്ധന്യത്തിലെത്തുംബോള്‍

ചുംബനങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം

ഹ്രദയവും കൈമാറാം;

ഇടയ്ക്കെങ്കിലും

എന്റെ ഹ്രദയം എന്നിലും

നിന്റെ ഹ്രദയം നിന്നിലും

തുടിക്കട്ടെ!

ആകാശത്തിനു മീതെ

കടലിന്റെ അടിത്തട്ടില്‍

ഇരുട്ടിന്റെ അങ്ങേത്തലയ്ക്കല്‍

ആരും വരാത്ത ഇടങ്ങളിലേക്കു

ഞാന്‍ നിന്നെ

കൂട്ടിക്കൊണ്ട് പോകും…

എന്റെ കൈ വിരലിന്റെ സുരക്ഷിതത്വത്തില്‍

എന്റെ ഹ്രദയത്തുടിപ്പുകളുടെ വേഗതയില്‍

നിന്റെ കണ്ണുകളുടെ പ്രാകാശത്തില്‍

നിന്റെ പുഞ്ചിരികളുടെ ശബ്ദ്ത്തില്‍

നമക്കു യുഗങ്ങള്‍ താണ്ടാം!

എന്റെ കവിതയും

നിന്റെ കൊഞ്ചലും

ഒരിക്കലും അവസാനിക്കാതിരിക്കട്ടെ!

എല്ലാ കൂടിച്ചേരലുകളും ഒരിക്കല്‍ പിരിയണം.

നമക്കും പിരിയണ്ടേ?

പിരിയണം!

വാക്കുകള്‍ക്ക് അറ്ത് തമില്ലാതാവുന്ന

വറ്ണ്ണങ്ങള്‍ ചാരമാവുന്ന

ഭാഷകള്‍ ജഡമാകുന്ന

ഓറ്മ്മകള്‍ ഇല്ലാതാവുന്ന

പ്രണയത്തിനു നിറ്വചനമില്ലാതവുന്ന

അന്ന്..

അന്ന്,

നമക്കു പിരിയാം!

വീണ്ടുമൊരു പ്രണയകാലം….

ധന്യന്‍

{ഒരു പ്ര്ണയം... ഇന്നെന്റെ വാക്കുകള്‍ക്കു അറ്ത്ത്മില്ല..പ്ര്ണയതിനു നിര്‍വചനമില്ല... ഇന്നു ഞാന്‍ ഞാന്‍ പോലുമല്ല!!!! അവള്‍, എന്നോ എന്നെ പിരിഞ്ഞു പോയി.... ഇന്നു കാത്തിരിപ്പുകള്‍ക്കു ഒരു കാല്‍പ്പനികതയുടെ സുകമില്ല... അവള്‍ എന്നെ തേടി വരില്ല.. പക്ഷെ....}

മഴ മേഘമെന്തേ മടിക്കുന്നൂ….

2008-10-24T21:22:00.000-07:00

മഴ മേഘമെന്തേ മടിക്കുന്നൂ….

എരിഞ്ഞടങ്ങുന്ന കനലിനും
കണ്ണീരിന്റെ നനവു;
ഇന്നലെ പെയ്ത മഴയ്ക്കും
നിശ്വാസത്തിന്റെ ചൂട്;
വാക്കുകള്ക്കുമപ്പുറം,
ഏതോ വിതുമ്പലുകള്…
പെയ്തൊഴിഞ്ഞ മഴ പോലെ!

ഇനിയും,
പറയാനറിയാതെ
ഏങ്ങലടിക്കുന്ന മനസ്സിന്റെ വിലാപങ്ങള്‍!
നീ കേള്‍ക്കുന്നുണ്ടാവും,
നിശബ്ദ്തയില്‍ പറന്നുയരുന്ന
തേങ്ങലിന്റെ ശബ്ദങള്‍!

നരച്ച മഴവില്ലും
അനങ്ങാത്ത അണ്ണാറക്കണ്ണനും
വെളുത്ത ഇരുട്ടും
ഇനിയുമെന്നെ ഭ്രാന്തനാക്കാന്‍
നീയില്ലാത്ത സ്വപ്നങ്ങളും!

ഓര്‍മ്മ്കളില്‍ നീ വന്നു പോകുമ്മ്പോള്‍
മഞ്ഞു പെയ്യുന്നു,
ചൂടുള്ള മഞ്ഞ്!

വിരിയാത്ത പൂവിന്റെ നിറങ്ങള്‍ തേടി
ഞാനലയുന്നൂ,
അവയൊരിക്കലും വിരിയില്ലെന്നറിഞ്ഞു തന്നെ!
നിന്നെയോറ്ത്ത് ഞാന്‍
ഉറങ്ങുന്നൂ,
നീ സ്വപ്നങ്ങളില്‍ വരില്ലെന്നറിഞ്ഞു കൊണ്ടു തന്നെ!

മഴ പോലെ,
മഴക്കാലം പോലെ,
മഴയില്‍ നനയുന്ന താമരയില പോലെ
പ്രണയം പൂത്തുലയുന്ന ഗുല്‍മോഹര്‍ പൂക്കളായി
വന്നൂടെ?

വെറും മഴ മേഘമായി മാത്രം നില്‍ക്കാതെ,
നിനക്ക്,
മഴയായി,
കവിതയായി,
പ്രണയമായി,
പെയ്തൂടെ?!

ധന്യന്‍.

{പ്രണയം... ഒരു സുഖമുള്ള മഴയായി പെയ്തൊഴിഞ്ഞു, പക്ഷെ മഴയുടെ മണം തങ്ങി നില്‍ക്കുന്നൂ. മഴ മേഘങ്ങള്‍ പെയ്യാന്‍ വെംബി നില്‍ക്കുന്നെങ്കിലും പെയ്യാനാവുന്നില്ല! പ്രണയത്തിന്റെ ശ്രുതി മീട്ടും മഴ... മഴയേയും നക്ഷത്രങ്ങളേയും സ്നേഹിച്ചിരുന്ന അവള്‍.... അവള്‍ക്കായി ഈ കവിതയും പ്രണയവും!!!}

നീയും ഞാ‍നും പ്രണയവും

2008-09-02T01:23:00.000-07:00

നീയും ഞാ‍നും പ്രണയവും…..

ഓറ്മ്മകള്‍ മഴയിലൂടെ നനഞ്ഞെത്തുമ്പോള്‍
സ്വപ്ന്ങ്ങളെന്നും മൂകസാക്ഷി.
മറവികള്‍ കടല്‍ത്തീരത്ത് ഓടിത്തളരുമ്പോള്‍
കണ്ണീരുകള്‍ക്കെന്നും ചോരയുടെ സാന്ദ്രത!

ഇരുട്ടിന്റെ യവനികയും താണ്ടി
വേറൊരു ഇരുട്ടിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുമ്പോള്‍
പ്രണയത്തിനും മരണത്തിനും
ഒരേ നിറം!

ഇന്നലെ…
വേരുകളിലൂടെ പടറ്ന്നു കയറി
ഇന്നിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുമ്പോള്‍
ഇടയ്ക്കൂ വെച്ച് പലതും നഷ്ട്മാവുന്നു.
നീയും ഞാനും പ്രണയവും!

ഇനിയുമൊന്നും മറക്കാനാവാതെ
ഓറ്മ്മകള്‍ മാത്രം നനഞ്ഞെത്തുമ്പോള്‍
കണ്ണുകളില്‍ മാത്രം എപ്പോഴും നനവു
ഉപ്പു രസമുളള കണ്ണീരിന്റേയും
ചുവന്ന നിറമുള്ള രക്തത്തിന്റേയും!
വിരലിന്റെ ചലനങ്ങള്‍പ്പോലും മായ്ക്കുന്നൂ
നീയും ഞാനും പ്രണയവും!

ഏകാന്തതയ്ക്കും മരന്നത്തിനുമിടയ്ക്കുളള
ഒഴിഞ്ഞ പാത.
രണ്ടുമെന്നെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നൂ
ഓറ്മ്മകളെപ്പോലെ!
മുന്നിലെ കറുത്ത മരണവും
പിന്നിലെ ചുവന്ന ഏകാന്തതയും
എന്നിലെ നിറമില്ലായ്മയും
എന്നിലുണറ്ത്തുന്നു
എന്നോ കറുപ്പും വെളുപ്പുമായി തീറ്ന്ന
നീയും ഞാനും പ്രണയവും!

നീലയായി മാറുന്ന മേഘങ്ങളും
പച്ചയായി മാറുന്ന് കാറ്റും
ഓറ്മ്മകള്‍ വീണ്ടും മഴ നനഞ്ഞെത്തുന്നു
കാതിലവയോതുന്നു
എവിടെയോ നഷ്ട്പ്പെട്ട
നീയും ഞാനും പ്രണയവും!

ധന്യന്‍.

(പ്രണയം എന്നും വേദനിപ്പിച്ചിട്ടേയുള്ളൂ. ഞാന്‍ ഒരുപാട് പ്രണയിച്ച ഇന്നും പ്രണയിക്കുന്ന അവള്‍ക്കു വേണ്ടി മാത്രം.... കുറെ കാലത്തിനു ശേഷം ഈ കവിത... പ്രണയിക്കാന്‍ വീണ്ടും കൊതിയാവുന്നു!!)

മരിക്കാനാരുമില്ലെങ്കില്‍....

2007-11-08T07:11:00.000-08:00

മരിക്കാനാരുമില്ലെങ്കില്‍....

മരിക്കാനാരുമില്ലെങ്കില്‍
ജനിക്കാനുമാരുമില്ല!

ലോകാവസാനമാണു.

ഇന്നലെ മരിക്കാത്തവര്‍ കൂടി
ഇന്നു മരിച്ചു വീഴുന്നു.
നാളെ മരിക്കാനായി ആരുമുണ്ടാവില്ല:
മരിക്കാനാരുമില്ലെങ്കില്‍,
സ്വര്‍ഗ്ഗവും നരകവും പിന്നെന്തിനു?

മരിക്കാനാരുമില്ലാതെ
കാലം അനാഥമാവും;
മരണം ചരിത്രമാകും!

മരിക്കാനാരുമില്ലെങ്കില്‍
ജനിക്കാനുമാരുമില്ല.
അപ്പോള്‍
ഭൂമിയും ശൂന്യം!

മരിക്കാനാരുമില്ലെങ്കില്‍
മതങളും ദൈവങളുമൊക്കെ പിന്നെന്തിനാണ്?
വളരാനാരുമില്ലെങ്കില്‍
ഇസങളും ജനധിപത്യവുമൊക്കെ പിന്നെന്തിനാണ്?

മരിക്കാനാരുമില്ലെങ്കില്‍
ജനിക്കാനുമാരുമില്ല.

സ്വര്‍ഗവും നരകവും
മതങളും ദൈവങളും
ഇസങളും ജനാധിപത്യവുമൊന്നുമില്ലാതെ
ഈ ഭൂമിയില്‍
ബാക്കിയാകുന്നതോ?

ആര്‍ക്കോ വേണ്ടി ഉദിച്ചസ്ത്മിക്കുന്ന സൂര്യനും
ആര്‍ക്കും ആവശ്യമില്ലാതെ പെയ്യുന്ന മഴയും
ദിശ തെറ്റി വീശുന്ന കാറ്റും
എങോട്ടേക്കെന്നില്ലാതെ അലയുന്ന മേഘങളും
ആരെയും ദു:ഖപ്പെടുത്താതെ സുനാമികളാകുന്ന തിരമാലകളും
മാത്രം!

മരിക്കാനാരുമില്ലെങ്കില്‍
ജനിക്കാനുമാരുമില്ല.
ജനിക്കാനാരുമില്ലെങ്കില്‍
ഭൂമിയും ശൂന്യം!
സത്യം!

ധന്യന്‍.

(മരണത്തെ എന്നും ഭയന്നിട്ടേയുള്ളു. പക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ പലതും മനസ്സിലാവുന്നു. മരണമല്ല ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനം. മരിക്കാനാരുമില്ലാതെ ഒരു കാലമുണ്ടെങ്കില്‍.. അന്നു ഭൂമിയില്‍ ആരുമുണ്ടാകില്ല!)

ഞാനൊരു ഒച്ചാകുന്നൂ....

2007-11-07T22:04:00.000-08:00

ഞാനൊരു ഒച്ചാകുന്നൂ....

ഞാനൊരു ഒച്ചാകുന്നൂ!

ഓര്‍മ്മകള്‍ വേട്ടയാടുംബോള്‍
ഞാന്‍ തന്നെ ഇരയായി മാറേണ്ടുന്ന
ഗതികേടിലാണിന്നു ഞാന്‍!

മഞ്ഞിന്‍ കണമായി
പൂവിന്റെ ഓരോ ഇതളുകളിലും
പറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്നൂ ഞാന്‍,
സ്നേഹം കൊതിച്ചുക്കൊണ്ട്;
പക്ഷെ,
വെയിലിന്റെ കരങളെന്നെ
വിരല്‍ നീട്ടി നക്കിയെടുക്കുംബോള്‍
സംരക്ഷിക്കാനാ ഇതളുകളുണ്ടായിരുന്നില്ല.

പിന്നീടൊരു തെന്നലായി
ഒന്നിലും പറ്റിപ്പിടിക്കാതെ
എല്ലാ ഇതളുകളേയും തലോടി
ഞാന്‍ ഞാന്‍ മാത്രമായി
തെന്നി നീങിയപ്പോഴും
എനിക്കു നേരേ പരസ്യമായി ഒളിയംബുകള്‍;
സ്വാര്‍ത്ഥതയുടെ കൊടുമുടിയില്‍ ഒരഹാങ്കാരി!

അതെ,
അഹങ്കാരിയാണു ഞാ‍ന്‍,
ഹൃദയം കൈ വെള്ളയില്‍ വെച്ച്
തുറന്നു കാട്ടാന്‍ മടിക്കുന്നവര്‍ക്കിടയിലേക്ക്
പെയ്തിറങാന്‍ ആഗ്രഹമില്ലാത്ത കാര്‍മേഘം!

ഒരിക്കല്‍ പെയ്തിറങിയിരുന്നു,
കുളിര്‍ച്ചാറ്റലായി,
പേമാരിയായി;
പക്ഷെ,
അപ്പോഴുമെന്നെ സ്വീകരിക്കാത്ത നിങള്‍ക്കായി
ഞാനെന്തിനു വീണ്ടും പെയ്യണം?
ദുരെ നിന്നു ഞാന്‍ ചിരിക്കാം,
ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്യാം,
വെറുമൊരു മേഘമായി!

ഞാനൊരു ഒച്ചാകുന്നൂ....

ഇഴഞ്ഞു നീങാന്‍ മാത്രമേ
ഇന്നെനിക്കറിയൂ!
നിങളുടെ ഹൃദയത്തിലേക്കിഴഞ്ഞെത്താന്‍
ഇനിയുമൊരുപ്പാടു ജന്മങളെടുത്തേക്കാം!
അതിനെന്നെ വെറുക്കാതിരിക്കൂ.

ഞാനൊരു ഒച്ചാകുന്നൂ....

വീണ്ടുമൊരു പറവയായി
ഓരോ ഹൃദയത്തിലും കൂടു കൂട്ടുന്ന കാലം;
അതിനി വിദൂര‍ത്താണ്:
ഒരിക്കല്‍ നെയ്ത കൂടുകള്‍
പലര്‍ക്കും ഭാരമായിരുന്നിരിക്കണം,
അവരുടെ ഹൃദയമിടിപ്പുകളില്‍ തന്നെ
അതു തകര്‍ന്നു പോയി!

ഞാനൊരു ഒച്ചാകുന്നൂ....

ഇനിയാര്‍ക്കും ഭാരമാകാതെ
ഞാനെന്റെ വഴിയില്‍ നീങിക്കോളാം,
മെല്ലെ!
ഇനി ഞാനൊരിക്കലും കൂടുകള്‍ കൂട്ടുന്നില്ല;
ഒച്ചുകള്‍ക്ക് എന്തു കൂട്?!

എന്റെ വഴികളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കാന്‍,
നിങള്‍ക്കാവില്ല;
നിങളുടെ വഴികളിലേക്കിനി
ഞാനുമില്ല!

കാരണം,
ഞാനൊരു ഒച്ചാകുന്നൂ,
ആര്‍ക്കുമൊരിക്കലും
വേഗതയില്‍ തോല്‍പ്പിക്കാനാവാത്ത ഒച്ച്!

ധന്യന്‍.

(ഇപ്പോള്‍ പേരോര്‍ക്കാനാവാത്ത ആര്‍ക്കോ വേണ്ടി എഴുതിയതാണ് ഈ കവിത. വേദനകള്‍ മാത്രം കൂട്ടായുണ്ടായിരുന്ന ആ സഹോദരിക്കു വേണ്ടി സമര്‍പ്പിക്കുന്നൂ)

ദിയ... പ്രണയം മരിക്കുന്നില്ല!

2007-11-07T21:42:00.000-08:00

ദിയ... പ്രണയം മരിക്കുന്നില്ല!

മനസ്സിന്റെ വിങലുകള്‍ക്കൊപ്പം
മഴച്ചാറ്റലുകള്‍!
ഹൃദയത്തിന്റെ തുടിപ്പുകള്‍ക്കൊപ്പം
വയലിനിന്റെ സംഗീതവും!

പവിഴമുത്തിന്റെ ചിതറലുകള്‍ക്കൊപ്പം
പ്രണയത്തിന്റെ മര്‍മ്മരങള്‍!
ഘടികാരത്തിന്റെ ഗതിവേഗത്തിനൊപ്പം
നിന്റെയീ കാത്തിരിപ്പും!

മഞ്ഞുറയുന്ന പ്രഭാതങളിലും
ഉരുകിയൊഴുകുന്ന നിന്റെ കണ്ണീരില്‍
പ്രണയത്തിന്റെ ചൂടും
കാത്തിരിപ്പിന്റെ വിരഹവും!

അലയൊടുങാത്ത നിന്റെ മനസ്സ്;
അങകലെയെവിടെയോ ആര്‍ത്തിരംബുന്ന കടലിനൊപ്പം
അലയുയരുന്ന നിന്റെ മനസ്സില്‍
എന്നും ആ പാട്ട് മാത്രം!

മഞ്ഞുറയുന്ന ആ പാട്ടില്‍
പ്രണയത്തിന്റെ ചൂട് നിറച്ച്
ഓര്‍മ്മകളില്‍ നിറം നല്‍കി
നിന്റെ കാത്തിരിപ്പ്.

കാത്തിരിപ്പുകള്‍
ഒരിക്കലും വെറുതെയാവില്ല,
ഹൃദയം കൊണ്ട് കാത്തിരുന്നാല്‍;
പ്രണയിച്ചാല്‍!

ഒരു മഴച്ചാറ്റലായി
മഞ്ഞിന്‍ തുള്ളിയായി
വയലിന്‍ സംഗീതമായി
അവന്‍ വന്നു!

വാക്കുകള്‍ തളര്‍ന്ന നിനക്കും
ഓര്‍മ്മകള്‍ തളര്‍ന്ന അവനും
കെട്ടിപ്പുണരാന്‍
എവിടെ നിന്നോ ഒരു കുളിര്‍ തെന്നല്‍ പാറിയെത്തി.

ദിയ...
പ്രണയം മരിക്കുന്നില്ല!

കാത്തിരിപ്പുകള്‍ അവസാനിക്കാത്തിടത്തോളം
ഓര്‍മ്മകള്‍ മരിക്കാത്തിടത്തോളം
പ്രണയം മരിക്കുന്നില്ല!

പ്രണയത്തിനു മരണമില്ലെങ്കില്‍
പ്രണയിക്കുന്നവര്‍ക്കും!

ധന്യന്‍.

(ദിയ... ഒരു സുഖമുള്ള പ്രണയത്തിന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ സമ്മാനിച്ച് എന്നില്ലൂടെ കടന്നു പോയ ആ കാംബസ് ഫിലിം... ഒരു കവിത എന്നിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തിച്ചു!)

കാണ്മാ‍നില്ല, ചില വാക്കുകള്‍!

2007-11-07T05:02:00.000-08:00

കാണ്മാ‍നില്ല, ചില വാക്കുകള്‍!

ഇന്നലെ ഞാനെഴുതിയ
എന്റെ കവിത വരികളിലെ
ചില വാക്കുകള്‍ കാണാനില്ല.

എവിടെ പോയിരിക്കും?

സ്ഥാനം ഇഷ്ട്ടപ്പെടാതെ
പുതിയ മേച്ചില്‍പ്പുറങള്‍ത്തേടി
സ്വയം ഇറങിപ്പോയതായിരിക്കുമോ?
എങ്കില്‍,
കൂറൂമാറ്റത്തിനു
ഞാനവര്‍ക്കെതിരെ എവിടെ കേസ് കൊടുക്കും?

ആ വാക്കുകള്‍ കൂടിച്ചേര്‍ന്നിനി
പുതിയൊരു കവിതയാകുമോ?

ഇന്നലെയെന്റെ കവിത വായിച്ചവരില്‍ ആരെങ്കിലും
മോഷ്ട്ടിച്ചു കൊണ്ടു പോയതായിരിക്കുമോ?
എങ്കില്‍,
അവയെ എവിടെ ഒളിപ്പിച്ചു പാര്‍പ്പിച്ചിരിക്കും?

അതോ,
അവകാശത്തര്‍ക്കങളുന്നയിച്ച് ചിലര്‍
എടുത്ത് കൊണ്ടുപ്പോയതോ?
അയ്യോ!

എന്റെ പേനയുടെ
കൂര്‍ത്ത മുനത്തുംബില്‍ നിന്നും
അടര്‍ന്നു വീണയെന്റെ കവിതയിലെ
ആ വാക്കുകള്‍
എന്റേതു തന്നെ ആയിരുന്നില്ലെ?

വെറും വാക്കുകള്‍ക്കു അവകാശമുന്നയിക്കാന്‍
എല്ലാവര്‍ക്കുമാകും.
പക്ഷെ,
എന്റെ കവിതയിലെ വാക്കുകള്‍,
അവ എന്റേതു മാത്രമല്ലെ?
ആവണം!

ഇന്നലെ ഞാനെഴുതിയ
എന്റെ കവിത വരികളിലെ
ചില വാക്കുകള്‍ കാണാനില്ല.

ഇറങിപ്പോയതോ,
മോഷ്ട്ടിച്ചു കൊണ്ടു പോയതോ,
എന്തുമാകട്ടെ;
എന്റെ കവിതയിലെ
ആ വാക്കുകള്‍
എന്നെ തിരിച്ചേല്‍പ്പിക്കുക;
അപേക്ഷയാണ്.

കവിത തന്നെയും
എന്നില്‍ നിന്നു നഷ്ട്ടപ്പെടാവുന്ന
അവസ്ഥയിലാണിന്നു ഞാന്‍!

ധന്യന്‍.

ഞാന്‍ ഹൃദയം ഇല്ലാത്തവന്‍...

2007-11-07T04:45:00.000-08:00

ഞാന്‍ ഹൃദയം ഇല്ലാത്തവന്‍...

കുളിര്‍പ്പിക്കും പെട്ടിയും
എപ്പോഴും ചിലയ്ക്കുന്ന ഘടികാരവും
ഒഴുകിയെത്തും കിരാത സംഗീതവും
നിറഞ്ഞയീ ഇരുട്ടറയില്‍
എവിടെയോര്‍ക്കാന്‍.......

ലോകം ചുട്ടുച്ചാംബലാക്കാന്‍ ഇറങിയ
കിരാതരുടെ കാലടിയില്‍
ഞെരിഞമര്‍ന്നു കൊണ്ടിരിക്കും ജനതയും
അവരുടെ രോദനങളും!

എന്റെ മുംബിലുള്ളതെല്ലാം
ഒരു കുപ്പി മദ്യവും
മ്യൂസിക്ക് ചാനലില്‍ നിന്നൊഴുകും കിരാത സംഗീതവും
പിന്നെ
ഉറക്കച്ചുവടുകളും മാത്രം!

ധന്യന്‍.

(ഇറാഖിലെ ജനങള്‍ക്കു എന്റെ സമര്‍പ്പണം.)

എനിക്കൊന്നുമില്ല....

2007-11-07T04:23:00.000-08:00

എനിക്കൊന്നുമില്ല....

ഞാന്‍ വീണ്ടും സ്വപ്നങള്‍ കണ്ടു തുടങുകയാണു.
ഒരു പക്ഷെ,
നിനക്കു മാത്രം ഉള്‍ക്കൊള്ളാനാവുന്ന
എന്റെ സ്വപ്നങള്‍!

നീളുന്ന രാവിന്റെ നിശബ്ദ്തയില്‍
നിര്‍വ്രിതി കൊള്ളുന്ന
എന്റെ മൌനങള്‍
ഞാനിന്നു മുതല്‍
നിനക്കായി നീക്കി വയ്ക്കുന്നു.

ഒരു വാക്കു പോലുമുരിയടാന്‍
നിന്റെ മുന്നിലെനിക്കാകുന്നില്ല.
എന്റെ ശബ്ദ്ങളെവിടെയോ ഓടിയൊളിക്കുന്നു
നിന്നെ കാണുംബോള്‍!

പകലിന്റെ നഷ്ട്ടം നികത്താന്‍
സന്ധ്യയുണ്ട്!
പക്ഷെ,
സന്ധ്യയുടെ നഷ്ട്ടം നികത്താന്‍
രാവിനാവില്ല!

എന്റെ നഷ്ട്ടം നികത്താന്‍
നിനക്കെന്റെ കവിതകളുണ്ട്.
പക്ഷെ
നിന്റെ നഷ്ട്ടം നികത്താന്‍
എനിക്കൊന്നുമില്ല!

ധന്യന്‍.

ഈ പുലരിയില്‍....

2007-11-05T23:52:00.000-08:00

ഈ പുലരിയില്‍...

നിലാവും നീയും വേര്‍പ്പിരിയുന്ന ഈ പുലരിയില്‍,
ഉരുകിത്തീരുകയാണു ഞാന്‍.
കവിതകള്‍ക്കും നിനക്കുമൊപ്പം,
ഉരുകാനിനിയെന്നിലെന്‍,
ഹൃദയം മാത്രം ബാക്കി.
കവിതകളും ഉരുകിത്തീര്‍ന്നാല്‍
ഞാനില്ല.
പിന്നെയെങനെ എന്നില്‍ നീയുണ്ടാകും?

കവിതകളെന്നില്‍ മരിക്കാതിരിക്കുമെങ്കില്‍,
നിന്നെ,
ഓര്‍മ്മകള്‍ക്കെങ്കിലും കടം കൊടുക്കാം ഞാന്‍!

ധന്യന്‍

അറിഞ്ഞു തന്നെ...

2007-11-05T23:37:00.000-08:00

അറിഞ്ഞു തന്നെ...

ഇന്നലെകള്‍ക്ക് പറയുവാനുണ്ടായിരുന്നതു

ഞാന്‍ കേട്ടില്ല.

ഇന്നിന്റെ തേങലുകളും

ഞാന്‍ കേള്‍ക്കുന്നില്ല.

നാളെയുടെ കവിതകള്‍ക്കായി

ഞാന്‍ കാതോര്‍ത്തിരിക്കുന്നു!

നാളേകള്‍,

പിന്നീടൊരിക്കല്‍,

ഇന്നലെകളും ഇന്നും ആവും

എന്നു അറിഞ്ഞു തന്നെ!

ധന്യന്‍.

ഇന്നലെകള്‍ എന്നില്‍ നമ്മില്‍ വിടര്‍തുന്ന വേദനകള്‍...

2007-11-04T00:52:00.000-07:00

സ്വപ്നങള്‍ എന്നും നമ്മില്‍ വേദനകള്‍ മാത്രമെ ഉണര്‍ത്താറുള്ളു. ആ സ്വപ്നങള്‍ക്ക്ക്കായി എന്റെ പ്രണാമം! ഇനിയും കണ്ടുമുട്ടാമെന്ന പ്രതീക്ഷയോടേ...

ധന്യന്‍.